BARIKADA NG MGA BITUKA

'sim pakla't 'sing asim
ng bubot ng indian mango
ang gutom na nalikha
sa hilab ng aking sintido

kalayaan,
ang sigaw ng kamalayan
rebolusyon,
ang dikta ng aking tiyan

papaano maiibsan
ang sanlaksang paghihirap
sa litanya at orasyon
ng kabag ko at bagabag?
inutil na ang comfort room
kung wala ng maitae
ang sikmurang laging gutom,
puro hangin ang laman
lunok-laway ang panawid
sa sikmurang kumakalam;
bakit 'di na lang karnehin
ang pusang napisak
sa sagasa ng trak?
masarap 'tong adobohin
nang sa gayu'y may makain,
lagi na lamang bang
magdidildil ng asin?

isang kahig, isang tuka,
isang tuka, puro awa,
iniluha'y puro awa
ang kinita'y puro luha;
kalansing ng barya
sa limusang lata,
isinanlang kaluluwa
por kilong ligaya!

kahirapa'y inukit
ng kasaysayan!

lapis na walang tasa
bolpen na walang tinta
'sim pula ng gumamela
ang pagtanaw sa pag-asa,
'sing lapot ng dugo
ang pakikibaka
sa barikadang nakahantad
sa Hacienda Luisita,
masaker sa Mendiola
rali sa kalsada
abre siete bawat bisig
kontra poder at sistema.

ang api ay hindi laging api,
kahit tanungin mo
ang mga batang kalye
sa kanila'y may langit din
ang pagsinghot nitong ragbi;
manhid ang isip
manhid ang tiyan
sikmurang kumakalam
walang matinong kaisipan
sa masang binaliw ng kahirapan
masa ang lilikha ng sariling
kasaysayan!