ANG TULA... TULAD MO...

Hindi ikaw

nauupos na taludtod

sa diwa kong hindi makatulog,

ibulong man sa hangin

ang mga dalangin,

sampu ng iyong tagubilin

     at huling habilin,

namamaybay ang talinghaga

     sa isang kisap-mata,

magtatanong ang kaluluwa

sa pagitan ng mga linya

     at estropa

ng daing at hinagpis

ng galit at pagkainis

ng awa't pagkahabag;

sapagkat,

hindi natin kontrolado

     ang lahat

sa mistikal na mundo'y

     anong silbi ng katawan?

eternal 

     ang apoy ng buhay

dalisay

     ang esensya ng sarili.

kung gayon,

ha'mo na na ang tula'y

     isang takal na hininga,

nilalanghap kung umaga

ibinubuga,

     sa pagkaway ng dapit-hapon

     at anyaya ng gabi;

may silbi ba 

     ang magsisi at isisi

kung lubugan ka ng araw

     sa katanghaliang tapat?

batid ko

     ang pait at saklap ng pagtanggap

ngunit,

     ang tula

     tulad mo

patuloy ang pintig

     ng bawat berso,

patuloy ang pag-inog

     ng mga talinghaga

sa pigura ng mga salita

imahe kang lumalaya't

     mapagpalaya!