ELARTI

maglakbay tayo sa pagitan ng lupa't kalawakan
gaya ng paggapang ng mga higad
     sa daraanang ang haligi'y itinundos
     sa dibdib ng lupa;
bitukang nakalundo't ibinitin
sa himpapawirin,
paroon at paritong paglalakbay,
kaluluwa tayong maglalagalag
sa kandili ng walang katapusang
maghapon at magdamag...


humihingal ang mga paa sa bawat hakbang,
nag-uunahan ang maraming anino
sa pagpanhik-panaog
     at paglabas-masok ng 'di
     mabilang na baytang ng mga hagdan;
     at mga pintuang tinatanghuran
     ng mga unipormadong gwardiya...
prusisyon ng ambisyon
     ang bawat istasyon,
nagkukumahog ang lahat
     sa pag-abot sa pangarap,
naniniguro sa walang
     kasiguruhang hinaharap...!


mula sa itaas
     ay tumingin sa ibaba,
ang mga tao ay tila mumo
ng kaning nagkalat sa lupa,
at ang mga sasakyan ay tila
mga langgam na nag-aarimuhan
ng mga pasaherong maisasakay;
idinidighay ng lupa ang mga alimuom,
sumusurot sa ilong at sikmura
ang singaw ng natutuyong ambon
at dito sa itaas
     malamig ang aircon
na nakikiramdam kung sinong tatalilis
upang magpaupo sa nakatayong buntis...
masarap din namang
     paliparin ang isip;
sa layo ng paroroonan
kumakaway ang alaala at nagdaan,
nakikiharot ang guniguni
sa bawat namamasid...
bawat pasahero't tinatapunan ng titig;
baka ka ko'y dati silang kakilala
o naging kaklase noon sa eskwela...
o kung 'di man ay makikiusyoso
sa biruan at lambingan
ng dalawang magsimpuso;
hawak-kamay silang nakatayo
nakatunghay sa malayo at
kung minsa'y hahagikhik
sa maharot na pagsuyo...
at sa isang iglap
     tumunog ang cellphone
ng aking katabing
     naka-earphone;
magugulat ang ilan
     kabilang na ako
lalo na ang matandang nagrorosaryo
ay! ano na nga ba ang misteryo?
ngayon ay Lunes, Misteryo ng Tuwa
ngunit may kalbaryo
     ang gatla sa mukha
meron bang Luwalhati 
     ang bawat pagpapanggap
kung puro kadiliman
     ang Misteryo ng Liwanag?


walang katiyakan 
     ang bawat paglalakbay
bawat pasahero ay may pupuntahan
ngunit walang katiyakan 
     ang paroroonan...
sa ilusyong naririnig ng ating tenga;
"ang susunod na istasyon ay V. Mapa"
'wag isiping ito na ang katakdaan
'wag isiping hanggang dito na lang;
hanggang saan magwawakas
     ang walang katapusan,
kung sa dulo ay naroon
     ang inumpisahan...!