AKONG HINDI TAPAT

itinaboy mo ako
     sa ismid ng iyong galit,
walang lingunang humakbang ka
papalayo at iniwan ako
     sa kumunoy ng pag-iisa;
lumabusaw sa memorya
ang sumpaang isinumpa,
mga pangakong ipinako,
sa mga salitang itinaga sa bato
nang sa kalauna'y inilista sa tubig
     upang 'di pagbayaran
     upang kalimutan...

ganito nga nagwakas
     ang ating pagtitinginan,
kung pa'no ko tinaga
ang murang katawan ng punong langka
at sa huli ay lumuha
nang puting-puting dagta
     ay ganyan ko sinaktan
     at pinagsamantalahan
     ang iyong kamuwangan...

gaya ng mga alon;
nagpatianod ka sa gayuma
     ng mga salita,
nalusaw sa singaw ng dalampasigan
ang iyong katinuan
at wala sa sariling nagpakanlong
sa bulong ng emosyon
     at pag-iilusyon...

at ngayon,
nagbunga ng saklap
     ang minsanang sarap
at ang luhang 'sing asim ng dayap
ay kirot sa naknak
     nang wasak mong kaluluwa;
patuloy na uukilkil ang mga alaala
at gaya ng pamumula
     ng mga makopa
nakabitin ka sa sanga 
     ng walang katiyakan
nilalasap ang aking 
     mapaklang katapatan...!