SA BAGONG UMAGA

nagliliwaliw ang mga tingin
at sulyap sa aking harapan,
parang panang binabanat
ang palaso ng pagkasuklam
sa pintig ng mga titig;
waring pagkakamit ng pangarap
ang pag-iral ng pag-irap
sa galit na namumuo sa dibdib
sa pagkamuhing kumikitil,
     bumubulag sa pag-ibig.

malamig na yelo ang bulong ng pagsamo
ang init ng ulo ay pumapaso
sa konsensyang pinakalma
     ng bulalas na pagluha;
saan hahanapin ang habag at ang awa?
nakikipaghabulan ng tawaran
sa timbangan ng parusa at kapatawaran
ang tulad ng maraming inuusig ng nagdaan;
nakikipagtakbuhan sa katatawanan
ang mga payasong nagpinta
ng putik sa mukha;
sa entablado ng pusalian
naglulunoy ang mga doble-karang
mukha ng maasim na balimbing...
minsa'y pinapayapa rin ng asim ang pait
gaya ng pagtatakip at paglulubid
ng buhanging humihilam 
     sa napuwing na mata;
binabarena ang sintido ng konsensya,
nagpapangilo sa 'di maikagat
     na ngipin ng dignidad...
may sugat na nga ang mga pangarap
huwag sanang nakawin pa
ang katiting na pag-asa
sa palahaw at pag-uha
     ng musmos at sanggol;
huwag sanang gimbalin pa
ng hibik ng isang ina
ang himig ng isang
     pinapaos na oyayi;
sa tatlong gulong ng kariton
ikinahon ang init na humahalik
sa pag-asang dinapuan ng panlalamig,
nakatutulig ang sumbong ng panahon
hindi kayang supilin sa dahas ng hinahon...


nilulumot ang mukha ng mga pangako,
ipinako sa limot tulad sa 
     huklubang nag-uulian,
nakatanghod sa kinakalawang
na gunita habang inaantabayanan
ang saklot ng pag-aagaw dilim,
o, anong talim ang pangil
ng mga panunumbat!
sumasambulat ang liwanag
sa singit-singit na guwang
na pumapagitan sa lilim
ng puno ng talisay,
hindi kayang takpan ng dahon
ang pangahas na araw,
pumapaso sa batok ng lupa,
nanunuot sa kalamnan,
nagpapaapoy sa kaluluwa...
nasa bingit ng kalbaryo ang katiwasayan
matatalim na tibo 
     ang mga aninong nanunudyo
sa katanghaliang tapat,
mag-aagaw buhay ang pag-aagaw dilim,
hindi na rin hahapon ang mga ibong maya,
magigimbal sa gambala't 
     babala ng bagong umaga...!