KUNG WALA LANG

Kung wala ‘lang

‘di na sana binasag

     ang katahimikan;

tinikom ang bibig,

sinupil ang puso

     nang ‘di nanghinayang;

huli na ang lahat,

at ‘di rin maampat

ang tarak ng sugat

     ng ginawang pagtatapat!

Kung wala ‘lang,

huwag isisi sa panahon

kung bakit ngayon lang

     ‘di ikinubli ang hinahon;

minsan ka ring lumigaya,

at di rin miminsang

     hindi mo pinansin

     akong umaasa…

ano pa ang saysay

ng katagang “sana”?

wala na…

wala na…

ikaw na nariyan

at akong narito;

pinaglayo…

lumayo…

palayo nang palayo…

na kailan man

     ay ‘di na magtatagpo;

bakit ‘di mo maitago?

na kung wala na

kung wala man,

kung wala ‘lang,

bakit ngayon

      ka nasasaktan?