MASAKER

Hinihila ng ulap
ang mga talukap
ngunit 'di magpatulog
singaw ng nilalagnat na lupa;
nagbibitak ang balat nito,
kinatas ng galit na araw
ang hindi birong panunuyo ng linang
wala nang sisibol
wala nang mamumukadkad
kinapon na ng tagtuyot
ang pagsulpot ng buhay
'di na uusbong pa ang mga butil
'di na kakaway pa ang ginintuang uhay
wala nang anyaya
ang masaganang tag-ani
o ang malulutong na halakhakan
sa panahon ng paggapas,
kinakain na ng bituka ang utak
nilalamon na ng gutom ang mga pangarap
humahalukay sa sikmura
ang binastardong dignidad
ng binalahurang dangal
ng binalasubas na pagkatao
habang parang maning nginangalot
ang bala ng estado!

KALMA

Hindi kaya ng alinsangan
ang namimigat nang mata;
hinihigop ng init
lakas ng katawang 
nakabilad sa araw,
at kahit ang gabi'y
hindi mapahupa ang banas
nangangatas, nanlalagkit
ang hubad na katawan...

maging ang isip ay napapaso,
bigo, ang pagtimo sa ulirat
ng unti-unting pag-akyat,
paggapang sa ugat
ng dugong sumisilakbo
umaapaw sa pagkulo;
uminit man ang ulo'y 
payapa pa rin ang puso,
kalmado,
tulad ng nagbabagang yelo
'di maintindihan ang lamig
'di maunawaan ang init;
ang mamulat ay 'di lamang
sa istriktong pagmamasid,
mangyaring matutong manahimik
matutong makinig
matutong pumikit
dinggin ang malamyos
at dalisay na tinig
na magtuturo sa liwanag
ng daang pabalik...

"OVER"

Umuusig ang palatak
sa nabibinging konsensya,
waring hinahasa ang nagngangalit
na ngipin sa askad ng kagat
ng tiniis kong damdamin;
may binubong asin
nang iyong sariwain ang langib
sa sugat ng ating nakaraan.

Hindi na ba hihilam
dalisdis ng luha?
nang minsan mo kong saktan,
nang minsang magkasakitan,
nang minsang magsumbatan
sa mga alaalang
     pumupulbos sa dibdib
nang-uusig na hinanakit
talusirang pag-ibig!
hindi pala sapat ang kapatawaran
ang paglayo ay pag-anyaya
     sa kapanatagan!

FILIPINO, PILIPINO, PILIPINAS

i.

Filipino, Pilipino, Pilipinas
wika, lahi't bansa
     itong matatawag
ugat-kaluluwang
     doon nakalimbag
ang saysay at diwa
     ng liping marangal!
liping nakitalad,
lahing nakibaka,
wikang siyang budhi
     ng pagkakaisa,
wika, lahi, bansang
     tinig ay pag-asa
ng bayang ang hangad
     ay maging payapa.

ii.

Wikang Filipino!
wika ng lahing marangal;
wikang magbubuklod
     sa ka-Pilipinuhan,
kaya't susumpain
     silang mga hangal
na sa kasaysaya'y
     bumigti
     sumakal
sa wikang minahal;
patayin ang wika
ay batas at atas
     ng iilang ungas,
tagahimod-tumbong
bentador ng laya
     isang kataksilan...
na kung ipatupad
     lahing Pilipino'y
     sa kapahamakan tiyak
     masasadlak,
madilim ang bukas
     ng lahing ang dila'y
     ibinartolina, hindi makapiglas!

iii.

Ngunit,  
     ang wika ng bansa'y
     wikang nakibaka!
kolektibong lakas
     ang nag-ipun-ipon
     ang nagkawit-bisig
     ang nagsama-sama,
dagundong ng yabag
ingay-alingawngaw
martsa sa kalsada;
     ang igkas-kamao
     ngitngit ng pagsulong
     sa mga protesta!
Niyanig ng sigaw
     at ng panawagan,
"ang wika, ang bayan,
     ipaglaban!"
iginilgil ito nang walang atrasan,
at hindi sumuko
     nang 'di mapakinggan!
walang takot,
buong tapang
     na nagsulong
     nakisangkot
upang bigyang dangal
wikang binusabos
handa lagi kaming
     suungin ang gusot,
upang ipagtanggol
     wikang pinuntirya
     ng mga balakyot!

iv.

Sapagkat,
     ang wika ng bayan
     ay armas at lakas,
Wikang Filipino
     ang hahasang talim
     sa minsang pinunggok
     na dunong at utak;
at Filipinolohiya
     ang larang at galing
     sa sikhay ng isip
     tungo sa pag-unlad,
dahil bayan tayong
     may kultura't tatak
wika nati'y
     patuloy sa pag-usad
     pumipintig sa ugat
     bukal ng dugong
          bumubulwak...
     yumayabong
     sumusulong
     lumalawak!

v.

Filipino
Pilipino
Pilipinas,
Wikang nakibaka, lahing nagkaisa
bayang ninanais ay maging
     payapa!
wika, lahi, bansa tayong
     punung-puno ng pag-asa
sumusuong
nagtatanggol
lumalaban
bumabangga ng harapan
sa harang ng mailap 
     na kapayapaan!
Filipino
Pilipino
Pilipinas
Wikang kaluluwa
Lahing mararangal
Ang bayang magiliw!
Perlas ng silangang
     'di na pasisiil!
Ang wika
Ang bayan
     anuman ang hilahil
ay 'di na palulupig
hindi na pasisikil!

"KIBOT"

Hindi ligtas ang labi
sa halik ng buwan
gaya ng paghalik ng hamog
sa pisngi ng mga dahon
mamasa-masa ang lupa
sa hilamos ng umaga
nagmumumog ng panaginip
at mga alaala
ang nag-iinat na pag-asa.

A PIECE OF TALK

Ilatag sa hapag
ang init ng mga usapin
wala tayong hindi mapagkakasundo
kahit sugat-sugat ang ating mga puso
sa mga paghihinala
at mga maling akala
na tayo rin ang may gawa;

Huwag kang magtataka,
kinukuryente ang pagtitiwala
ng makakati ang dila
sa tahi-tahing kuwento't
gawa-gawang haka-haka
mandirigma tayong may isang salita
ang bala ng dila'y alingawngaw ng paglaya
mag-usap tayo nang payapa
mag-usap tayong may pagpapakumbaba
susi ang salita
sa kinakalawang na tanikala.

BULAG

"Ang Pilosopiyang mata sa mata ay magdadala sa lahat sa pagkabulag"
                     
                                                                  Martin Luther King Jr.

Anong mahihita sa pagpikit?
kinakalabit ng dilim ang katinuan
nagbabantang agam-agam
sa masinsing kurot
     ng usisa at panimdim;
yabag ng takot ang mga alaala
sa maraming mukhang
     hindi makilala sa kulapol
     ng dahas at kamatayan.

Nakakabulag 
     ang pagkibit-balikat;
telong tumatabing
sa sulok ng mga mata
ang likhang drama
ng madugong eksena
ng pagkakamit ng hustisya;
nang-uusig ang konsensya
sa hugot ng mga huling hiningang
dinispatsa sa suspetsa
      at paghihinala;
umaatungal ang katarungan
sa paggulong ng mga ulo,
masangsang ang dugo
sa napapanis na laway
      ng mga atas at batas!
HUWAG KANG PAPATAY!
nakabaon ang pangil ng kamatayan
      kung madaling araw!