UNAN

nakasubsob
     lungkot
          tigib ng pagluha,
mahigpit
     yapos
          ng pangungulila
ang lambot-banayad
    sa darang ng pag-iisa,
supilin ng yakap,
     ningas ng himaymay
     sa nauupos na kaluluwa,
sidhi ng natutuyong
     lalamunan
ibsan,
     uhaw ng deliryong
          katawan.

LANGIS AT BANGIS

pinagpalang anak ni Allah
gintong dugo ang pumipisag
kislot sa mga ugat
at dibdib ng kalawakan
     ng disyerto.

nanggigitata
sa langis at bangis
     ng pagpuksa
ang taimtim na dalangin
     ng mga muslim,
itim ang kuko
     ng mga maninila,
huwad ang pangako
     ng paglaya
habang umiipot
ng tingga ng pagsabog
     at pagpuksa
ang umuusok na tumbong
     ng mga agila.


ilang muslim pa ba ang masasawi
upang pagsasaan sa supsop
ang utong ng gitnang silangan
ng mga damuho't salanggapang?
sasairin nila hanggang
     huling patak;
huwag kang papayag!
batid ni Allah 
     ang iyong pagtangis,
ang luha mo'y lumalagablab
     na langis,
ipatikim ang iyong bangis!

BIERNES SANTO

makulimlim ang ulap

sa naglipanang tutubing-kalabaw

at ang katanghali’y nilalagnat

sa init ng araw;

habang humahangos ang maghapon

sa pag-usal ng orasyon,

lumalambong ang itim na aninong

nangangadyi sa panahon.

urong na ang dila sa kadarasal

ng mga misteryong

pinagmisteryuhan;

habang mataimtim na nagpakabanal

naghuhugas kamay

            sa mga kasalanan

tapos na ang hirap

ng penetensya

sa pagbabanyuhay sa kinakalbaryong

            krus ng pagkadusta;

muling magbabangon sa pagkatirapa

at papaghilumin ang sinugat-sugatang

            kaluluwa.

ang koronang tinik

na isinuob sa tuklap na anit,

ang latay sa likod ng mga hagupit

wala nang puwang pa upang magtiis

sa pagkataong ginula-gulanit;

‘di lamang katawan

dugong nanuyo na’t niluray na laman

ang ipanunubos

sa niyuka-yukayok na tanan

‘pagkat wala sa krus at sa pagpapako

            ang katubusan

ang mahal na araw ay ipupunyagi

            ng paglaban!

at kung humapon na’t

            sumapit ang a las tres

hindi lang panunubos

            kundi paniningil

ang santong araw ng Biernes!

SUMPA NG SIKMURA

magagamot ba ng orasyon

            ang tumitinding gutom?

huwag ipansalag

            ang mga panalangin

sa katulad naming

            wala nang makain,

huwag n’yo kaming bulungan

            ng mga mahika at dasal

alam mong malabo nang

            bumaba pa ang presyo

            ng pandesal!

ang gobyerno’y nagiging inutil!

sa hapag kainan

            ng bayang binaliw

ni ultimo asin

            ay walang madildil

sa ‘sang kilong buhay

            at presyo ng bigas

said na ang salop

            ng masang mahirap.

huwag kaming busugin

            sa mga pangarap;

sa mga pangakong

            lumalason na rin

            sa gutom na utak;

huwag kaming bulagin

            sa tininging awa’t

            pinorsyentong habag

baka iyan na rin

            ang katuparan ng

            mamatay nang dilat!

pinira-piraso na pang-iinsulto

garapalang panggagantso

            sa bayang inakalang

            manhid pa at dungo;

utay-utay na panggagago

            sa masang minsan pa’y

            umaasang mayroong isusubo;

anong uri ito ng panloloko?

habang nabubundat sa mga kapritso

            sa nakaw na yaman

            at mga luho ang mga alipores

            ng nag-aastang banal;

umaatungal ang sikmurang

            wala nang mailaman;

ang baya’y dinapurak

            ng mga duhapang

ang masa’y inulaol

            ng mga gahaman

hilahod sa hirap

            at baon sa utang

nakasanla na rin

            ang kinabukasan!

ang buhay ng pinoy;

            isang kahig na nga

            wala pang matuka!

mairaraos din ang maghapon

            sa ‘sang tasang sabaw,

mas mainam na rin ‘to

            dahil walang mailugaw,

ang kumulong tubig

            ay lagyan ng asin

may instant nilaga

            na pwedeng higupin!

sa buhay ng pinoy

            may dakilang sumpa

            ang gutom na sikmura…

“kapag sa kaldero’y

            naubos ang bahaw

            pati kaning tutong;

wala nang puwang pa

            maging ang emosyon,

tutol man ang isip

            at sintido-komon

sigaw ng bituka

            rebolusyon… rebolusyon!

TAYO NAMAN!

hindi lingid ang langib

sa natuyong sugat

pinupog ng siphayong tumarak

     sa dibdib at utak

pahinang nagsaysay

mga tigib ng panganib

tibo ng matinik

     na landas ng pakikibaka.

maghahawan

dalawang bisig at kamay

wasiwas ng karit

     sa masukal na daan

magtitiplaran

     katawan ng mga demonyo

masong hinambalos

     sa matigas na ulo

lugmok nakasubsob

hahalik ang nguso

     sa lupang inangkin

dusa na napala

     sa matagal na pagtitiim

bagang na nagngangalit

matang nanlilisik

kamaong nakatiklop

yupyop sandaang bahagdan

     ng tinipong lakas

sabay-sabay sama-sama

isusuntok iiigkas

sa mata sa panga

sa dibdib sa sikmura

     ng nagsamantala

hanggang dugo ang isuka

hanggang sila naman

     ang magmakaawa

tama na! tama na!

habang ngiti nati'y

     abot-tenga!

PUSANG GALA

Latag ng karimlan
balat ng daigdig;
wisik ng kulimlim
bendisyon ng dilim
    sa gutom na yagit,
simi na sinimot
imis na niluhog
    sa awang kap'ranggot
pispis ang katawang
    baluktot sa sulok
limahid ng pawis
    sa sangsang at lapot
       ng sipon at uhog.

Hapdi ng sikmura;
labahang matalim
    daiting dumiin
       bitukang kumislot
sa amoy na panis
    pagkaing pinagpag
       kung saan nilabnot
bangaw ang kasalong
    nakipag-unahan
       sa ipis at uod
lasap ng bilaok
    langhap na maanta
       ang lugod ng lunok!

KONSENSYA

tutugpa sa tugma;
pilapil ng hilahil
     sa tahip ng dibdib,
lagitik ng usig
sa butong maitim
lantad ang rimarim,
sikmura'y bumaligtad
sumulak sa loob,
     sangsang ng budhing
          naaagnas
nanuot sa ilong
duro ng karayom
sa hilahod na utak.

may dangal ba
     ang hangal?
'sang dangkal ang buhay
sa punglong umutas
tibok n'ya ring puso,
hangad na kagitna
salop ang nawala
lasing na pangako,
mariin ang bigwas
lantad-alingasngas
sa silaw ng ginto,
sa harap ng puntod
lango sa himutok
buhay ay pinugto!