SINO'NG SUNOD?

lumukob ang hamog

     sa paligid

nang tumahan ang ambon

     sa 'sang hapon

     ng a kuwatro ng nobyembre;

magdamag ding

     lumuha ang langit

ngunit 'di nagsungit

     ni walang haginit

     ang kalmadong simoy ng hangin.

payapang humalik

     ang mga patak

     sa pisngi ng lupa,

lumabi ang basa

     sa makating talampakan;

nuot sa kalamnan

guhit sa kaibuturan

nangaligkig

nagpanginig

nagpatayo ng buhok

     sa bumbunan.

ngayon,

     lukob ng hamog

     ang paparating na hapon;

ano ang naghihintay sa gabi?

nilulumot ang mata

ng gitla at takot,

ng alingawngaw at putok,

ng balang bumutas sa bungo

     nagpasambulat sa utak!

dahas ang landas

     ng magdamag!

kumukurap ang dagitab

     sa kagyat na pagpatay,

sa 'sang saglit

     na pagpaslang!

namimilog ang buwan

sa karahasan,

sa kabaliwan,

sa kahangalan

     ng nag-aastang harungas!

mga balakyot na anino

isinusuka ng dilim

     ang iyong lagim,

kasing tabang

     ng pananambang

     ang lasa ng ulan;

lagitik ng gatilyo

     ang lagutok

     ng binaling prinsipyo!

bang! bang! bang!

bumulagta kang naghingalo,

     butas ang sintido

     bala ang patong

         sa iyong ulo!

SA PAGPULA NG GUMAMELA

Sa pagpula
     ng mga gumamela
mamumukadkad
     sa buhaghag na lupa
nipot na binhi
     ng paglaya,
binungkal sa pawis
     at dugo
tundos sa kaluluwa't puso
butil ng banyuhay
     at pagbabagong anyo,
titindig tayong 
     'di na dungo
wala nang krus
     na pinapasan
wala nang alinlangan
     sa payapang pagtitig
     sa kalawakan
walang panunumbat
     pamimilog ng buwan
at kutitap ng bituin
     sa kalangitan;
luhang pumapatak
     ang buhos ng ulan
sa mukhang kulapol
     ng amoy at sangsang
ng dugong nanuyo
     sa biyak na bungo
sa puyo
     ng mga tiklop na kamao
iigkas
     pag-aalimpuyo
ng hindi masawatang
     damdamin
upang diligin
     tigisin
     ligisin
     katasin
ang katawang   
     magiging pataba
sa matagal nang
     nauuhaw na lupa!

'sing tingkad ng dugo
ang pamumula
     ng mga gumamela!

ANG TULA... TULAD MO...

Hindi ikaw

nauupos na taludtod

sa diwa kong hindi makatulog,

ibulong man sa hangin

ang mga dalangin,

sampu ng iyong tagubilin

     at huling habilin,

namamaybay ang talinghaga

     sa isang kisap-mata,

magtatanong ang kaluluwa

sa pagitan ng mga linya

     at estropa

ng daing at hinagpis

ng galit at pagkainis

ng awa't pagkahabag;

sapagkat,

hindi natin kontrolado

     ang lahat

sa mistikal na mundo'y

     anong silbi ng katawan?

eternal 

     ang apoy ng buhay

dalisay

     ang esensya ng sarili.

kung gayon,

ha'mo na na ang tula'y

     isang takal na hininga,

nilalanghap kung umaga

ibinubuga,

     sa pagkaway ng dapit-hapon

     at anyaya ng gabi;

may silbi ba 

     ang magsisi at isisi

kung lubugan ka ng araw

     sa katanghaliang tapat?

batid ko

     ang pait at saklap ng pagtanggap

ngunit,

     ang tula

     tulad mo

patuloy ang pintig

     ng bawat berso,

patuloy ang pag-inog

     ng mga talinghaga

sa pigura ng mga salita

imahe kang lumalaya't

     mapagpalaya!

GUTOM

Nilulumot

mata ng isipan,

di matantsa ng paningin

malabong pagsinghap

     ng mga pangarap;

sa abuhing kulay

     ng kalangitan

bumahag ang pag-asa

     sa dulo ng bahaghari,

sinalungang pagtitimpi

alimpuyong humaginit

     ang talim ng kidlat,

urak ng pagkurap;

sibad ng sibat

     sa tusong pagkindat

lantak sa himagas

     ng tiyang binundat!

alulong-hinagpis,

bitukang nabuhol

     naulol sa gutom,

ulaol ng busog

     at tiyang masiba,

napanis na laway

     sa kabag ng tuya,

'di marinig ng sikmura

pagsamo ng bulong

sa butas ng tumbong;

huwag magtakip ng ilong

'sing lansa ng dugo

tawag ng tagutom!

HIMUTOK SA BINATANG NAPAPANOT

Hindi ko alam,
kailan nag-umpisang
ulo mo ay napanot;
kasing dami 
nang nagtampong buhok
bantulot ng pakikiamot
     at paghihikahos!
binata kang naglamyerda,
naglakwatsa,
sinuso
tingarong utong
ni Luisita
unico hijo ng marangyang pamilya
dinadakila
ama mo
at 'yong ina.

nasaan
     hakbang ng pagtutuwid?
kung sa bakuran mo'y
nagngingitngit
bitukang nagsala-salabid
likurang natuyo sa pawis
nangalirang na tuhod at bisig!
binata kang 'di
     naging ama;
paano mauunawa
haliging tumimbuwang
     sa tama ng bala,
nagbubo ng dugo
     sa lupang pinagkait
paano mauunawa
     ang mga hinanakit
ng inang nabalo
     at ulilang paslit!

sana lang 
matuto kang mahiya,
tulad nang mahiya
ang maraming uwak
nang liparin
lupain mong
     pagkalawak-lawak!

BURYONG

sinangag sa init,
utak na lumabi
sa apoy ng ngitngit
salab
darang sa liyab
ng tinupok na katwiran
lohika ng kabobohan
panggigiit
panggigipit
sa tulirong isip
sunud-sunurang
patulak
pakabig!

namimintog,
nahinog na poot
sisinga-singasing
ilong na umusok
may bantang sasabog
sungay na pinungos
suwag ng mga inapi
sidhi
dalisay-payapa
ng paghihiganti!

KLASMEYT

gintong alaala
hagikhik na tinig
     ng kamusmusan,
hagalpak ng ating nakaraan
ay bulong sa puso
     at pagbabalik-tanaw.

walang katulad
ang umpisa ng pagkamulat,
sa malabong larawan
     ng pag-ibig
walang kasing tamis
ang gatas sa ating mga labi,
nang pukawin ng kilig
ang bubot nating damdamin,
nang magtama ang paningin,
nang 'di lang miminsang
     tayo ay tuksuhin,
     kulitin,
     asarin,
     buskahin
     ng mga kamag-aral
     at kaklase.

'di maabot ng malay,
hindi natin talos
na sabihin nilang
     tayo raw ay bagay,
tukso itong dumuro sa puso,
birong nanunudyo,
hipo,
     sa hibo ng pikit pang
     kamuwangan.


saan natin ilalagak
ang mga alaala?
nakipagtaguan tayo
sa ating kapalaran,
nagmataga-taya
sa pakikipaghabulan
sa walang katiyakan,
kung ang nagdaan
     ay nagdaan lamang,
hangin kang humilam
sa kisap ng aking mata,
simbilis nang pagkawala
ang iniwang bigat
ang iniwang tatak
sa husto
sa lapat
sa sukat
ng isang damdaming
     kay hirap ipaliwanag.


at ngayong nagkaedad;
hayaang manatiling musmos
     ang ating pananabik,
hayaang manatiling walang muwang
     ang pintig ng dibdib;
manatili tayong mga bata
sa pagtuklas ng sinasabing
     pag-ibig...!