Dahil walang iba,
anong mahihita
ng katawang
butas ang sikmura
dinurog ang buto
pinulbos ang puso
dinikdik ang utak…
tayong umusal sa langit
ng dasal at mga dalit
nagtiis ng hinanakit
pinagkaitan ng pag-ibig
ibinulid sa pasakit;
silang walang masilungan,
silang yagit sa lansangan,
silang mga ninakawan;
ng ari-arian
ng karapatan
ng puri
ng buhay
ng pagkatao
tayong mga inabuso,
tayong mga inapi,
tayong mga mahihina;
kaya sinasaktan
tinatakot
dinudukot
pinapatay
nililibing nang buhay
ginagahasa!
dahil wala nang iba
dapat nga lamang
busalan na ang konsensya,
piringan ang budhi
bulagin ang mata ng kaluluwa,
upang ‘di na maawa
nang ‘di na masawata
ang apoy ng nag-aalimpuyos
na damdamin.
dahil wala na ngang iba;
dahil wala nang iba!
kolektibo nang magpasya,
bukas ang paanyaya…
halika,
sumama,
makibaka!
tayo nang mag-alsa!