Katulad mo,
kapwa tayo sumusuong
sa panganib;
ako,
sa bangis ng kalungsuran
ikaw,
sa dahas ng kanayunan;
magkalayong-magkatulad
ang ating pagitan
ng pananagutan
sa pamamagitan
ng pagmumulat,
pagtitibag
sa nangangalawang
na lipunan.
Katulad mo,
alipin ako ng pananabik,
nasasabik
sa hawak-kamay nating
paggapi ng ligalig;
isang bisig tayong
magkasugpong,
kumakaway,
sa banayad na ngiti
ng bukang liwayway,
dalisay,
alingawngaw ng putok
sa mapulang umaga,
pagpupugay,
sa buhay na nautas
sa pakikibaka...
Katulad mo rin akong
nasasabik;
'di man lingid ang ngilid
ng nag-aapoy na luha;
'di hihilam sa mata
ang pangungulila;
araw man ang binilang,
buwan man ang lumipas,
panahong pinalampas,
dugong 'di maampat
ang ating pagyayakap
dahil ang maglayo'y
pagbuka ng mga sugat
at ang pananabik
ay tamis at asim
ng katas ng dayap
hindi tayo paaawat!
dahil...
magsing-irog tayong naglilimi,
mangingibig tayong nagsusuri,
mandirigma tayong mapagtimpi
ng kirot at hapdi;
paghihintay sa atin
ay pag-asa,
ang pag-ibig sa atin
ay paglaya...!
